SEN GİDİNCE...

Sevdan bir yangındı
Geceler alırdı yangını
Ödünç benden
Yangınlar bırakmazdı beni
Sen geceden bana gelmeden

Gizlice buluşurduk seninle
Kimseler görmeden
Gece, sessizce
Kuytu köşelerde
Gizlice

Yüreğin çarpardı
Geceden ürkünce
Saçlarında saklıydı gece
Ay, teninde
Yüreğim haykırırdı geceye
Sessizce

Seher vakti geldiğinde,
Geceyle birlikte,
Sen de gidince,
Sarsıntılar ve yangınlar,
Artık benimle………

KARDEŞLİK SOFRASI

Ramazan’ın beşinci akşamı…
Devletlu bir iftar sofrasında tanıdığım iki güzel insan…
İlk defa yüz-yüze, ilk defa göz-göze gelsek de;
Sanki “kaalü belâ”dan beri tanışığız.
Öylesine muhabbet ve keşif dolu bir sohbet sofrası.
Gönül dağarcığımızdaki güzellikleri paylaşmak adına uzayan sohbet,
Sessiz bir şölen havasında
Uzadıkça uzuyor…
Nezaket dairesinde saatimize bakmasak;

Farkında olmadan sahura kalacağız belki de…
Davet sahibimiz yoldan gelmiş, yorgundur halbuki…